Część I

Zapraszam Was na pierwszą część artykułu z cyklu wzrok, słuch i ruch w terapii logopedycznej.

Na początek - wzrok.

Istnieje przekonanie wśród społeczeństwa, że logopeda to ta Pani, która nauczy cię mówić R, albo gdy seplenisz - wtedy idź do logopedy. I słusznie, od tego jesteśmy :) Jednak logopedia jest obszerną dziedziną. Dobrze byłoby wiedzieć, że chociażby wady wymowy mają swoją przyczynę, nie tylko w sferze artykulacyjnej i trzeba nad nią pracować całościowo.

Komunikacją, to jest to ogólnie rzecz ujmując, zajmuje się logopeda.

Jak wiemy dziecko uczy się poprzez naśladownictwo. Aby nauczyło się mówić musi patrzeć na rozmówcę i go słyszeć. Mowa jest ruchem aparatu artykulacyjno-fonacyjno-oddechowego, tak samo jak i każdej innej części ciała, więc bez oddziaływań innych zmysłów, dziecku ciężko jest ją opanować. Zatem słynne ćwiczenia przed lustrem to w zupełności za mało, gdy nasze dziecko ma problem z komunikowaniem się. Oddziaływanie na całokształt, uporządkowywuje jego rozwój.

Wzrok, to dzięki niemu widzimy osobę, która do nas mówi, jego usta, gesty, emocje, postawę. Dzięki niemu również piszemy i czytamy, a pisanie i czytanie to również mowa. Samo sprawne "oko" w tym wszystkim to za mało. Aby odczytać i zapisać potrzebujemy do tego dobrze rozwiniętej percepcji wzrokowej.

"Percepcja wzrokowa jest zdolnością do rozpoznawania i różnicowania bodźców wzrokowych, a także do ich interpretowania przez odniesienie do poprzednich doświadczeń. Percepcja wzrokowa nie jest więc jedynie zdolnością do dokładnego spostrzegania. Interpretacja bodźców wzrokowych dokonuje się w mózgu, a nie na siatkówce oka".

Czyli nie chodzi tylko o to, aby dobrze widzieć, ale o samo przetwarzanie przez mózg tego, co widzimy.

Jak rozpoznać i czym są zaburzenia percepcji wzrokowej? Można już je dostrzec od maleńkości. Małe dziecko z zaburzeniami percepcji wzrokowej nie patrzy na zabawki, nawet gdy trzyma je w ręku, sprawia wrażenie, że się nimi nie interesuje. Często nie śledzi ruchu przedmiotów, przez co ucieka wzrokiem. Symptomy możemy również zauważyć u starszego dziecka, gdy przejawia trudności w różnicowaniu kształtów, w zapamiętaniu i odwzorowaniu czegokolwiek z modelu lub z pamięci, w rozróżnianiu różnych znaków, gdy zapisuje cyfrę/literę np. odwróconą, myli ją, opuszcza, generalnie nie zwraca uwagi czy mieści się w liniach gdy pisze oraz czy odstępy między literami są za duże bądź za małe.

Na percepcję składa się pamięć wzrokowa, czyli zdolność do utrwalania i przypominania sobie obrazów i informacji, oraz koordynacja wzrokowo-ruchowa, która pozwala harmonizować ruchy gałek ocznych z ruchami całego ciała.

Co zrobić, aby zadbać o prawidłową percepcję wzrokową, bądź ją poprawić?

Przedstawię Wam kilka ćwiczeń:

-łączenie elementów związanych ze sobą, 

-wyszukiwanie różnic i podobieństw na obrazkach jak i wskazywanie dwóch identycznych spośród kilku rozsypanych,

-składanie obrazków/figur geometrycznych, które wcześniej zostały pocięte np. w pionie, poziomie, na skos. Można posiłkować się wzorem,

-układanie obrazków w takiej kolejności, w jakiej wcześniej zostały dziecku pokazane,

-dobieranie parami takich samych obrazków (memory),

-nakładanie figur/obrazków na siebie,

-uzupełnianie obrazków brakującymi elementami, 

-dobieranie jednakowych elementów,

-dopasowanie według wzoru,

-wodzenie palcem po wzorze,

-wyszukiwanie podanych elementów na dużej ilustracji,

-rysowanie w powietrzu, na kartce szlaczków wg wzoru, zamalowywanie obrazków z wyznaczonym konturem nie przekraczając liniii, 

-przypasowanie kształtów,

-sekwencje wzrokowe,

To oczywiście wycinek ćwiczeń, które składają się na percepcję wzrokową.

Poniżej możecie pobrać opracowany przeze mnie zestaw ćwiczeń dla dzieci w wieku od 1. do 2. roku życia, bo jak wiadomo... im wcześniej zaczniemy pracować poprzez zabawę, tym lepiej :)

>>> KLIKNIJ TUTAJ <<<

Miłej zabawy!

Jeśli Wam się podobało i czekacie na więcej dajcie znać w komentarzu!

Zapraszam Was również na mój profil na Facebooku i Instagramie :)

Bibliografia:

• Praca zbiorowa - Terapia pedagogiczna uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Szkoła podstawowa.
• redakcja Anna Bujnowska, Bożena Sidor – Piekarska - Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka w teorii i praktyce.
• Jagoda Cieszyńska, Marta Korendo – Wczesna interwencja terapeutyczna. Stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6. roku życia.